Demani, lo professor respond — e subte tota la pompa a de sens: l'aur èra pas una question de gost a l'epòca, mas una declaracion.

Mainz, vers 1450 : un talhièr, un estoig — e subte un libre còsta pas pus una fortuna. D’aquí, tota l’Euròpa càmbia.

Quatre imatges que degun vei pas: es aital que comença cada vidèo, abans que l’òme decidisca de cooperar. 🎬

Una abitud se forma pas a travèrs la volontat, mas a travèrs la repeticion: Lo cervèl desplaça lo procès cap a un luòc ont demanda pas pus de pensada.

Uèch minutas del platèu de lançament a l'impondéncia. Dins aquel temps, la primièra estapa crema mai de carburant qu'una veitura a besonh dins tota sa vida.

Pas d'aiga, pas d'oxigèn, de radiacion cosmica — e puèi se desrevelhan de nòu. Un mièg millimètre de talha e mai dur que quin astronauta que siá.

Viatjant dempuèi 1977, ara mai de 24 miliards de quilomètres. Lo senhal pren 22 oras per nos aténher — e arriba encara.

Me demandatz cada jorn, alara vaquí tot : çò que manja, quant, e a quina ora. El, mentretant, se tremola quitament pas. 🐟

Avèm subreviscut totes dos: es enrabiat, ieu soi trempat, e tot l'ostal fa odor de shampoing. 🛁

Uèch vilas dins una vidèo, de Milan a Positano : tot çò que vegèri aqueste an. Per qual deuriás començar?

Pas de miralhs, pas de musica, sonque un vièlh granièr e un parelh de haltèras. Qualques unas de mas melhoras sesilhas se passan aicí.

Caminatz per las carrièras vuèjas, viratz lo canton, e lo Duomo es tot esclairat. Lo ser, es una autra vila.

Dètz minutas dins un sac d'escobilhas que l'espèra. Me regardèt coma se li deviái un loguèr. 🙀

Ensajam tres piruletas e repetèm las colors. L'arc de Sant Martí, per çò que ditz, se revelèt èsser lo mai aigre. 🍭

Nonanta tres còps per minuta e un vèrs qu'escriguèri aqueste matin. Pren crus, dirèctament de la cabina. 🎤

Una, doas, tres—tres colors que son instantanèament memorablas. Començam pichon, e puèi n'i aurà mai. 🇩🇪

Aiga, calor e un batèu dins ma tèsta. Quinze segondas e èri trempat. 💦

Perqué prene los passes quand pòdes davalar sus l'esquina? Fa aquò cada matin.

Lo glaç a tot conservat: de bombolhas d'aire, de polvera, de cendres. Cada jaç representa un an — coma d'anèls d'arbre, sonque mai freg.

Vesèm lo disc dempuèi lo bòrd — es per aquò que la Via Lactèa apareis coma una banda dins lo cèl e pas una espirala. Quatre fòtos de la meteissa nuèch.

Balcon, plaja, un Aperol, e un plat de pasta. Es tot çò que cal per te sentir plan aicí.

Un set, pas d'arrèst, pas de trufariá los dos darrièrs. Comptatz-los amb ieu.

Sac sus la tèsta, plena confiéncia, zèro visibilitat — e o faguèt encara traversar. 🛏️

L'aiga absorbís lo roge primièr e lo blau darrièr. Çò que nos torna es lo rèsta — es per aquò que l'aiga prigonda es blava. 🌊

Un quart del continent jasiá jos glaç, lo nivèl de la mar 120 mètres mai bas. Èra possible de caminar entre Anglatèrra e França.

Sèm aquí perfièchament quiets, pasmens nos correm a l'entorn del centre a 800 000 km/h. Una revolucion pren 240 milions d'annadas — quand passèrem per darrièr còp, los dinosaures vagavan encara.

Soi tombat sus la pista per azard, e aquò se passèt. Una presa, pas de montatge.

Tot lo monde lo dança, mas decidiguèri de lo far sus scèna, davant mon kit. Jutjatz-me dur. 🕺

Pujatz l'escalièr del mètro, agachatz — e es aquí, just davant vos. M'acostumarai pas jamai.