Catalina Reyes

Quatre imatges que degun vei pas: es aital que comença cada vidèo, abans que l’òme decidisca de cooperar. 🎬

Cada nòça a aquel moment exacte: la jaqueta se despolha e la serada comença enfin.

Degun lor diguèt que la cançon seriá tan longa. Dins doas minutas los podètz veire començar de se parlar entre eles en luòc de se presentar.

Question que contunhi de pausar als cobles: qué fasètz l'un per l'autre que sètz pas jamai estat mercejat? Las responsas son totjorn pichonas.

A prepaus d'un documentari que cap de nosautres acabava pas. O fasèm dins la carrièra, a votz nauta, e degun dins aquela vila s'avisa.

Comencèrem de filmar de jorns ordinaris perque los grands an ja de fotògrafs. Aquò's un dimars.

Degun organiza pas aquela partida. Una cançon, e una sala d'estranhs se convertís en un anèl en aperaquí uèch segondas.

Onze oras, e l'òme que dança pas es estat sul sòl dempuèi una ora. Ai de rebuts.

Es el que verifica se sèm en retard. Soi ieu que disi que sèm pas. Cap de nosautres a pas jamai rason.

Gardi los imatges que suprimiriái normalament. Lo pausat es pas jamai lo que sona coma el.

Acceptèt una fòto e puèi parlèt pendent quaranta minutas. Aquò's aquel d'abans que comencèsse la conversacion.

Doas personas, una camèra, pas de guion. Dètz segondas mai tard nos discutissiam per ont manjar, e aquò's tanben nosautres.

Odia las fòtos d'estudi. Li diguèri que prendriá cinc minutas. Faguèt quaranta e aquò èra lo tresen quadre.