Ман аз гулҳои зинда расм мекашам, на аз аксҳо. Акс аллакай барои ман муайян кардааст, ки нур дар куҷост, аммо аз ҳаёт, ту қарор медиҳӣ.
Шарҳҳо
Ворид шудан лайк ва шарҳ гузоштан.
Ҳанӯз шарҳе нест. Аввалин бошед.