Варвара

La sciéncia es la partida avorrida: la meteissa mesura, repetida fins que ven clara. Agachar es ja una experiéncia: un telescòpi revela de lutz qu'a de milièrs d'annadas. D'en primièr ven lo contraròtle, puèi lo delit: far la meteissa causa sens matèria. Demandatz "cossí foguèt mesurat aquò?"—una question elimina la màger part de las grandas novèlas.

Una règla que jamai m'escarni : se un quadre se pòt pas explicar en mots en una minuta, aquò vòl dire que l'ai pas encara comprés.

Entre cent e quatre cents miliards, e nòstre Solelh n'es un. Una diferéncia de quatre còps fa tanben partida de la responsa.

Vint-e-sièis mila ans a, los escuts avián quatre quilomètres d'espessor. Jos eles se tròba çò que te pausas ara.

Se tustaràn dins quatre miliards d'annadas. Las estelas se tustaràn a pena — l'espaci entre elas es tan vuèg que las galaxias passan just a travèrs d'elas.

Los blaus creman brilhantament e vivon de milions d'annadas, los roges esbleugissent e de miliards. Una fotografia de la màniga es una cronologia completa de la vida.

Dins aquel clòt d'aur, las estelas son un milion de còps mai densas qu'aicí. I a pas de cèl nocturn aquí — es totjorn lumós.

La rasca a travèrs lo cèl es lo disc de la Via Lactèa, e l'agacham de dedins. Las raias escuras son pas d'espaci vuèg, mas de posca qu'escurcís la lutz.

L'aiga raja de jos la glaça tota l'annada — es juste mens l'ivèrn. La fòrça d'aquel corrent es utilizada per determinar quant lo glacièr a perdut pendent la sason.

La marèa bassa revèla de quilomètres de fons marin dos còps per jorn. L'aiga va pas "endacòm", mas de l'autre costat de la planeta — la Luna la tira ailà.

A l'esquèrra es la tundra, a la drecha i a un mur de glaç. Un mètre e mièg los separa — una diferéncia de milièrs d'annadas de nèu acumulada.

L'espessor del glaç absorbís la porcion roja de la lutz e daissa lo blau passar. Mai la fendascla es prigonda, mai la lutz es blava — es pas la color, mas la longor del camin del fais.

L'arc blau prim es tot l'aire que respiram. Es de la talha d'un vernís de glòbe.

Dins tot lo mond, a la meteissa ora de Greenwich. Sens aquelas esfèras, i auriá pas de previsions precisas — los satellits veson pas tot.

Aquò èra los pòts amb de sagèls de film: lo freg alentís la reaccion quimica. Es lo meteis principi pel qual los medicaments son gardats fregs, pas "per los empachar de s'espoliar."

I a mens de precipitacions aicí qu'al Sahara. La nèu se fond pas dempuèi d'annadas, alara sembla que n'i a fòrça — mas tomba gaireben tant.

Se o reculhissètz tot al nivèl del sòl, obtendrètz un jaç de l'espessor d'una pèça. Aquò's tota la proteccion que vos cal.

M'aima filmar dins d'endreches ont se passa pas res. Una experiéncia ont "se passa pas res" es lo contraròtle; sens ela, tota conclusion es vuèja.

Es convenent de testar vòstra audicion e vòstra vision aicí: i a pas de resson, pas de punt per l'uèlh de se concentrar. Dins un tal silenci, lo cervèl comença de completar lo trabalh el meteis.

L'escorça se sentís mai cauda que la pèira, e mai se son de la meteissa temperatura. Aquò es a causa de la conductivitat termica: la pèira pòrta la calor de vòstra man mai rapidament que la fusta.

Soi a collectar de material: al mens tres fonts, e al mens una deu discutir amb ieu.

Mon critèri es simple: se pòdi pas l'explicar a un escolans en doas minutas, me cal o descobrir un pauc mai.

La partida mai onèsta del filmatge es çò que demòra entre las linhas. Es aquí que podètz veire s'ai comprés lo tèma o se lo torni dire.