Nathan Cole

Ma bhios tu a’ trèanadh às dèidh dol fodha na grèine, bi ri fhaicinn. Tha flash air dealbh spòrsail; is e solas air do dhruim a’ phuing.

An aon bheing, an aon òrdugh, a h-uile seisean. Chan e smachd a th’ ann an cleachdadh; is e aon cho-dhùnadh nas lugha ri dhèanamh.

Dà mhionaid air a’ bheing mus tòisich dad sam bith. Chan e mì-chreideas a th’ ann — ’s e an t-atharrachadh eadar an latha agus an seisean a th’ ann.

Chan eil am plana ag atharrachadh leis an t-sìde. Bidh an t-àite ag atharrachadh — is e sin an aon lasachadh a nì mi.

Aon chòmhlan, aon kettlebell, mata. Chaidh a h-uile càil eile sa chùbaird a cheannach rè seachdain bhrosnachail.

Ceumannan nas giorra, nas luaithe anns an fhliuch. Is ann le ceumannan fada a shleamhnaicheas daoine, chan ann le ceumannan fada.

Bha an doras dùinte, agus mar sin ghluais an seisean a-mach. Cha robh a bhith ga ionndrainn air an liosta a-riamh.

Làmhan fo na guailnean, corp ann an aon loidhne, gun cabhag aig a’ bhonn. Deich buillean slaodach, trithead buillean luath, a h-uile turas.

Dh’fhàs mi glè mhath air cunntadh agus chan eil mòran eile ann. Seo na dhèanainn ann an dòigh eadar-dhealaichte a-nis.

6:40m, reothadh air an fheur, duine sam bith sa phàirc ach mise. Gun sgàthan, gun ciudha airson a’ bhàr, gun cheòl nam chluasan airson a’ chiad deich mionaidean — dìreach anail a tharraing. Tha na bàraichean fuar gu leòr airson goirteachadh agus is fheàrr leam seo fhathast nas motha na talla-spòrs sam bith. Ma tha do mhadainn a’ faireachdainn trom, na dèan càradh air an latha gu lèir. Dìreach ceangail do bhrògan agus rach a-mach.

Being, togail-bàis, lùban, tarraing-suas, sìneadh — sin an seisean gu lèir, gun dad sònraichte. Còig gluasadan, dà fhichead mionaid, gun fòn eadar seataichean. Chan fheum thu prògram ùr gach seachdain. Feumaidh tu na còig rudan ceudna a dhèanamh ceart airson trì mìosan.

Blàthaich suas mar gum biodh e cudromach, agus ceithir eile. Chan eil gin dhiubh mu dheidhinn uidheamachd.