Мирон

Her kanst tú ikki goyma teg aftan fyri mikrofon: salurin forsterkar seg sjálvan. Fyri fyrstu ferð í lívinum hoyrdi eg mína egnu rødd frá mótvegginum.

Eg kom út í gráari troyggju tí eg hevði hugsað um klæðir í onkrum øðrum. Tað skulu vera so fá ting sum gjørligt, sum blanda pallin.

Eg byrji at syngja stillisliga, næstan í hvísli. Røddin er ein muskul: at spenna hana ov nógv áðrenn eina framførslu merkir at oyðileggja teir báðar fyrstu sangirnar.

Longstu tjúgu minuttirnir í mínum lívi. Eg brúki tey altíð við rygginum til speglið - annars byrji eg at rætta ting, sum eingin fer at síggja.

Hiðani sæst ein rættiligur lutfall: ein persónur á pallinum og hundrað, sum komu at lurta. Tí er tað ræðandi.

Eitt spegl við ljósum er ikki neyðugt fyri vakurleika. Eg skal siga tær, hvat eg geri hasar tjúgu minuttirnar, áðrenn eg fari út.

Tey lurta eftir hálvthundrað framførslum um dagin. Veitst tú, hvat vekir tey? Tað er ikki rúmdin. Tað er tann stilli fyrsti setningurin.

Eitt upphang við draktum, eitt spegl og ein kopp av køldum kaffi. Ongin romantikkur, og tað er tað mær dámar best.

Tann mest ræðuligu tøgnin í lívinum hjá einum sangara er ikki áhoyrararnir, men tey trý sekundini, meðan tey hyggja at hvørjum øðrum.

Høvuðsfeilið, sum nýbyrjarar gera, er at halda tað langt burtur “fyri at fáa tað at síggja pent út.” Hetta ger, at røddin verður tunn, ikki harðlig.

Trý er nóg mikið til helvtina av sangunum, tú dugir uttanat. Restin er skreyt.

Fyrsta upptøkan, gjørd í køkinum við lántari mikrofon. Ógjørligt at lurta eftir, ógjørligt at blaka burtur.

Helvtin av arbeiðinum er at taka hoyrnarlyklarnar av og lurta uttan tær. Røðarar liggja minni.

Hundrað sekund, eitt tak, eingin klipping. Soleiðis ljóðar tað í kamarinum.

Besta takið er næstan altíð tað seinna. Tann fyrra er ein upphiting, tann triðja er eitt veruligt átak.

Annar møguleikin er hægri. Eg fari frá báðum — lat okkum síggja, hvussu tað sama broytist.

Eg kanna sangir á flog. Um tað ikki gongur við, so merkir tað, at rútman ikki er í lagi.

Eg taki upp millum køliskápið og vindeygað. Akustikkurin er betri her enn í kamarinum — bólstraðu møblarnir eta upp ljóðið.