Alt í síðstu løtu

Freistin var úti í gjár. Tað eru tey, sum gera tað frammanundan, og tey, sum kenna seg um "frammanundan" frá søgum hjá øðrum. Men eg fór úr húsinum: uppgávurnar eru opnar, eg eri úti, tað er nátt, flennandi. ”Á, er hetta í dag?”—trý orð, sum gera týsdagin til ein sprint. Í morgin fari eg at byrja øðrvísi. Eg sigi tað júst so ofta, sum ein morgindagur er.