Josie Lambert

Αυτό είναι ένα γεμάτο πλήθος για τα δεδομένα της παραλιακής πίστας. Τρεις από αυτούς το βιντεοσκόπησαν και ένας από αυτούς τραγούδησε μαζί — άσχημα, δυνατά, τέλεια.

Το να πυροβολείς στο φως υποτίθεται ότι είναι λάθος. Είναι επίσης η μόνη φορά που η φωνή μου και το πρόσωπό μου συμφωνούν μεταξύ τους.

Ο άνεμος παίρνει τον μισό ήχο εδώ έξω. Συνεχίζω να τραγουδάω ούτως ή άλλως — η εκτέλεση με τον άνεμο μέσα της είναι συνήθως η πιο ειλικρινής.

Έρχομαι εδώ για να εξασκηθώ επειδή κανείς δεν ακούει επίτηδες. Όσοι σταματούν, σταματούν επειδή το ήθελαν.

Τρία μέρη όπου εξασκούμαι. Η άδεια σκηνή είναι η πιο τρομακτική — έλλειψη κοινού σημαίνει έλλειψη δικαιολογίας.

Μία μεταχειρισμένη διεπαφή και ένα δανεικό μικρόφωνο. Κανείς στα σχόλια δεν με ρώτησε ποτέ με τι ηχογράφησα.

Ένα πάπλωμα πάνω από την πόρτα, ένα στρώμα στον τοίχο. Τα μαλακά πράγματα είναι καλύτερα από τα ακριβά για μια πρώτη ματιά.

Ο άνεμος «τρώει» τον μισό ήχο. Αυτό που μένει είναι το μέρος που στην πραγματικότητα μεταφέρει τον ήχο — καλή πρακτική για κάθε δωμάτιο.

Το τραγούδι για το οποίο με ξέρει ο κόσμος γράφτηκε ανάμεσα στο διαμέρισμά μου και την παλιά μου δουλειά, σε ένα τηλέφωνο, με τη μηχανή στο φόντο.

Σαράντα κιλά και ένα ζεστό μηλίτη. Θα το έκανα και πάλι για τον μηλίτη, αλλά μην πείτε στον επόμενο χώρο.

Ηχογραφήθηκε σε ένα τηλέφωνο στο πίσω παράθυρο. Ο θόρυβος του λεωφορείου ακούγεται ακόμα στην επίδειξη και δεν τον αφαιρώ.