Злата

Όλα όσα υπήρχαν πίσω σου άντεξαν δύο φούρνους. Ό,τι δεν άντεξε, δεν θα το δεις — πήγε στα σκουπίδια.

Χρειάζεστε ένα κομμάτι ύφασμα πρόχειρο για να μπορείτε να αφαιρέσετε το τελικό προϊόν χωρίς να το γρατσουνίσετε. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια που δεν μου δίδαξαν αμέσως.

Η πιο ειλικρινής σειρά που έχω γυρίσει ποτέ. Δείχνει πόσες φορές αλλάζει μια μορφή πριν γίνει η μία.

Δείχνω και τα ελαττωματικά. Το ένα τρίτο πηγαίνει στα σκουπίδια—και αυτός είναι ένας αρκετά καλός μήνας.

Με ρωτούν αυτό κάθε εβδομάδα. Απαντώ με ειλικρίνεια: Μετράω τον χρόνο, τον πηλό, τον φούρνο και τα ελαττώματα.

Χίλιοι διακόσιοι βαθμοί και δώδεκα ώρες αναμονής. Δεν μπορείς να το ανοίξεις νωρίτερα—θα σπάσει μονομιάς.

Σχεδιάζω σχήματα που μετά μόνα τους πλάθονται. Τα μισά από τα φλιτζάνια μου δεν ξεκίνησαν με πηλό, αλλά με ένα μολύβι σε έναν πάγκο.

Δεν υπάρχει τάξη και ποτέ δεν θα υπάρξει. Υπάρχει μόνο ένας κανόνας: τα εργαλεία πλένονται αμέσως· ο πηλός δεν μπορεί να περιμένει.

Δύο εβδομάδες δουλειάς και μια ρωγμή στον πάτο. Θα εξηγήσω γιατί φταίω εγώ, όχι της σόμπας.

Κύκλος, πιστολάκι, μάσκαρα δίπλα στο παράθυρο. Ανάμεσα στην πρώτη και την τελευταία δόση, μεσολαβεί ενάμιση εβδομάδα, από την οποία τα χέρια μου είναι απασχολημένα περίπου τρεις ώρες.