Христина

Дапамога заключаецца ў тым, каб легчы роўна туды, куды я іду. Штораз.

Тыдзень ён стаіць адчынены пасярод пакоя, і ніхто нікога туды не саджае. Так кот перастае лічыць яе пасткай.

Я даставала яе толькі перад паездкай да лекара. Кот зрабіў адзіную лягічную выснову — і меў рацыю.

Мой будзільнік тэлефануе ў 6.40. Кот устае ў 6:38 і садзіцца мне прама на грудзі - каб напэўна. Далей па раскладзе: яго сняданак, мая кава (выгляд з акна мы дзелім сапраўды), швэдар, які я збіралася надзець, але ён ужо заняты. У 8:10 развітваемся ў дзвярэй. Ён робіць выгляд, што яму ўсё роўна, але выпраўляе кожны раз. Хто тут наогул гаспадыня - пытанне адкрытае.

рэп-біт пад кароткі вертыкальны ролік: кот блогеркі танчыць пад хіп-хоп

Ён рэагуе на тое, што я ўстаю з канапы. Усё астатняе - ужо яго імправізацыя.

Чорны аблавухі кот, які не мяўкае. Расказваю, як мы з ім дамовіліся без слоў.

Мячык, камяк паперы, чырвоная кропка, скрынка і пяро на вяровачцы - увесь яго спіс забаў на тыдзень. Самае дарагое з гэтага каштуе нуль грыўняў: каробка ад дастаўкі трымае яго даўжэй любой набытай цацкі. А вы што даяце свайму кату, калі ён патрабуе ўвагі роўна ў той момант, калі вам няма калі?