Мирон

Бында микрофон артына йәшенеп булмай: зал үҙен көсәйтә. Ҡаршы диуарҙан ғүмеремдә тәүге тапҡыр үҙ тауышымды ишеттем.

Мин һоро футболкала сыҡтым, сөнки башҡа нәмәлә кейем тураһында уйлар инем. Сәхнәгә ҡамасаулаған нәмәләр мөмкин тиклем аҙыраҡ булырға тейеш.

Шым ғына, шыбырлап тиерлек йырлай башлайым. Тауыш – мускул: сығыш алдынан уны артыҡ көсөргәнешле итеү – тәүге ике йырҙы боҙоу тигәнде аңлата.

Ғүмеремдең иң оҙон егерме минуты. Мин уларҙы гел көҙгөгә арҡам менән үткәрәм - юғиһә бер кем дә күрмәҫлек әйберҙәрҙе төҙәтә башлайым.

Бынан ғәҙел нисбәтте күрергә мөмкин: сәхнәлә бер кеше, тыңларға килгән йөҙ кеше. Шуға ла ҡурҡыныс.

Матурлыҡ өсөн яҡтыртҡыслы көҙгө кәрәкмәй. Шул егерме минут эсендә нимә эшләгәнемде һөйләп бирермен, тышҡа сығыр алдынан.

Көнөнә илле спектакль тыңлайҙар. Беләһеңме, уларҙы нимә уята? Күләм түгел. Ул тыныс беренсе һөйләм.

Костюмдар ҡуйылған вешалка, көҙгө, һалҡын ҡәһүә. Романтика юҡ, ә миңә иң оҡшағаны шул.

Йырсы тормошонда иң ҡурҡыныс тынлыҡ – тамашасылар түгел, ә улар бер-береһенә ҡарап ултырған шул өс секунд.

Яңы башлаусылар төп хатаһы – уны алыҫҡа тотоу “матур күренһен өсөн”. Был тауышты көслө түгел, ә нәҙек итә.

Яттан белгән йырҙарҙың яртыһына өсәү етә. Ҡалғандары – биҙәктәр.

Беренсе яҙма, кухняла бурысҡа алынған микрофон менән эшләнгән. Тыңлап булмай, ташлап булмай.

Ярты эш – наушниктарҙы сисеп, уларһыҙ тыңлау. Һөйләүселәр аҙыраҡ ята.

Йөҙ секунд, бер төшөрөү, монтаж юҡ. Бына шулай яңғырай бүлмәлә.

Иң яҡшы ҡабул итеү һәр ваҡыт тиерлек икенсе. Тәүгеһе – йылыныу, өсөнсөһө – ысын тырышлыҡ.

Икенсе вариант яйыраҡ. Мин икеһен дә ҡалдырам — ҡарайыҡ, нисек бер үк нәмә үҙгәрә.

Йырҙарҙы осоп барғанда тикшерәм. Әгәр ҙә уның менән бармаһа, тимәк, ритм дөрөҫ түгел.

Һыуытҡыс менән тәҙрә араһында яҙып алам. Бында бүлмәләгегә ҡарағанда акустика яҡшыраҡ — йомшаҡ мебель тауышты ашай.