Никита

Срок кисә ине. Быны алдан эшләүселәр ҙә бар, башҡаларҙың һөйләүенән "алдан" белеүселәр ҙә бар. Тик мин өйҙән сығып киттем: заданиелар асыҡ, мин тышта, төн, көлә-көлә. "Эй, был бөгөнме?"— шишәмбе көндө спринтҡа әйләндергән өс һүҙ. Иртәгә икенсе төрлө башлайым. Мин уны тап нисә тапҡыр әйтәм, ни тиклем иртәгә бар.

Стенд-ап комедия сеансы – шаяртыуҙы иң намыҫлы һынау: әгәр ҙә иптәшегеҙ генә көлһә, тимәк, шаяртыу һеҙҙең икегеҙгә лә тәғәйенләнгән.

Парлы сығыштарҙа иң яҡшыһы – икеһенең дә ғәҙәттәрен онотоп, ысын мәғәнәһендә һөйләшә башлаған мәле.

Беҙ һүҙҙе бүлдермәҫкә килештек. Беҙ дүрт минут самаһы дауам иттек — был, туранан-тура әйткәндә, рекорд.

Үҙемә иртә йоҡларға һүҙ биргән һайын телефон тағы бер видеоны этәрә, ҡырҡ минуттан һуң был башҡаса мөһим түгел.

Үҙемә иртә йоҡларға вәғәҙә биргән һайын телефоным тағы бер видеояҙма менән этәрә. Ҡырҡ минуттан ҡараңғыла ятам, аҙнаһы минекенән асыҡтан-асыҡ насарыраҡ булған еноттан көләм.

Бында ла һәр ваҡыт шулай: коридор, стена, “Ниңә хатта мин быны эшләйем?” Тәүге көлөүҙә үк үтә.

Спектаклдең иң яҡшы биш минуты – яҙылмаған минуттары. Уларҙы икенсе этапта ҡабатлау мөмкин түгел.

Зал ни тиклем бәләкәйерәк булһа, шул тиклем ҡурҡынысыраҡ: ҙурында йөҙҙәрҙе күреп булмай, ә бында көлмәгән һәр кемде күрергә мөмкин.

Минең сәхнә партнерым. Ул минең шаяртыуҙарымдан беренсе булып көлә — рәхәт тә, шикле лә.

Бүлмәне хәтерләгәндә, шунда уҡ рәтләрбеҙ. Бер көн үткәс, үҙ йөҙөңдө генә иҫләйһең.

Ул тексты ҡабатлай, мин борсолмаған һымаҡ эшләйем. Икебеҙ ҙә алдашабыҙ.

Йәнлек юҡ, билдә юҡ, моң юҡ. Микрофон ғына — шаяртыу ҙа эшләйме-юҡмы икәнен шунда уҡ аңларға мөмкин.