Мирон

Монда микрофон артына яшеренеп булмый: зал үзеннән-үзе көчәя. Гомеремдә беренче тапкыр каршы яктагы дивардан үз тавышымны ишеттем.

Мин соры футболка киеп чыктым, чөнки кием башка төстә булыр иде дип уйлаган идем. Сәхнәгә комачаулаучы әйберләр мөмкин кадәр аз булырга тиеш.

Мин тыныч кына, пышылдап кына җырлый башлыйм. Тавыш бик көчле: чыгыш алдыннан артык көчәнеш бирү беренче ике җырны бозу дигән сүз.

Гомеремдәге иң озын егерме минут. Мин аларны һәрвакыт көзгегә аркам белән үткәрәм - югыйсә беркем дә күрмәячәк әйберләрне төзәтә башлыйм.

Моннан шактый зур күләмне күрергә мөмкин: сәхнәдә бер кеше һәм тыңларга килгән йөз кеше. Шуңа күрә бу куркыныч.

Матурлык өчен яктырткычлы көзге кирәк түгел. Мин сиңа урамга чыгар алдыннан егерме минут эчендә нәрсә эшләгәнемне сөйләрмен.

Алар көненә иллеләп тамаша тыңлыйлар. Аларны нәрсә уята икәнен беләсезме? Бу тавыш көче түгел, ә беренче тын җөмлә.

Костюмнар, көзге һәм салкын кофе салынган элгеч. Романтика юк, һәм миңа иң ошаганы шул.

Җырчы тормышындагы иң куркыныч тынлык - тамашачылар түгел, ә алар бер-берсенә караган өч секунд.

Яңа башлап җибәрүчеләрнең төп хатасы - аны "матур күренер өчен" ерак тоту. Бу тавышны көчле түгел, ә нечкә итә.

Өчесе дә яттан белгән җырларның яртысы өчен җитә. Калганнары - бизәлешләр.

Беренче язма, кухняда алынган микрофон белән төшерелгән. Тыңлау мөмкин түгел, ташлап та булмый.

Эшнең яртысы - колакчыннарны салып, аларсыз тыңлау. Динамиклар азрак ялганлый.

Йөз секунд, бер тапкыр, монтаж юк. Бүлмәдә шулай яңгырый.

Иң яхшы ысул - һәрвакыт икенчесе. Беренчесе - җылыну, өченчесе - чын көч кую.

Икенче вариант акрынрак. Икесен дә калдырам — әйдәгез, шул ук нәрсәнең ничек үзгәрүен карыйк.

Мин җырларны тиз арада тикшерәм. Әгәр ул туры килмәсә, димәк, ритм дөрес түгел.

Мин суыткыч белән тәрәзә арасында яздыра алам. Акустика бүлмәдәгегә караганда монда яхшырак — йомшак җиһазлар тавышны йота.