Никита

Соңгы срок кичә иде. Моны алдан эшләүчеләр дә, башка кешеләрнең хикәяләреннән "алдан" белүчеләр дә бар. Ләкин мин өйдән чыгып киттем: эшләр ачык, мин тышта, төн, көлеп. "Әйе, бу бүгенме?" - сишәмбене йөгерүгә әйләндерә торган өч сүз. Иртәгә мин башкача башлыйм. Мин моны иртәгә булган кадәр тапкыр әйтәм.

Стендап комедия сессиясе - шаяртуның иң намуслы тесты: әгәр партнерыгыз гына көлсә, димәк, бу шаярту сезнең икегез өчен дә язылган.

Парлы чыгышларның иң яхшы ягы - алар икесенең дә көндәлек тормышларын онытып, чын күңелдән сөйләшә башлау мизгеле.

Без сүзебезне бүлдермәскә килештек. Без якынча дүрт минут дәвам иттек — һәм бу, дөресен генә әйткәндә, рекорд.

Мин үземә иртәрәк йокларга ятырга сүз биргән саен, телефон тагын бер видео күрсәтә, һәм кырык минуттан соң моның инде әһәмияте юк.

Һәрвакыт үземә иртәрәк йокларга ятырга сүз биргән саен, телефоным тагын бер видео күрсәтүен сорый. Кырык минуттан соң мин караңгыда ятып, енотка көлеп утырам, аның атнасы минекеннән дә начаррак булганы ачык күренә.

Монда һәрвакыт бер үк: коридор, стена, һәм "Ни өчен мин моны эшлим соң?" дигән уй беренче көлү белән үк үтеп китә.

Чыгышның иң яхшы биш минуты - язылмаган минутлар. Аларны икенче сәхнәдә кабатлау мөмкин түгел.

Зал кечерәк булган саен куркынычрак: зур залда йөзләр күренми, ә монда көлмәгән һәркемне күрергә мөмкин.

Сәхнәдәге партнерым. Ул минем шаяртуларыма беренче булып көлә - бу күңелле дә, шикле дә.

Без аны шунда ук хәл итәрбез, бүлмәне хәтерләгәнче. Бер көннән соң син бары тик үзеңнең йөзеңне генә хәтерлисең.

Ул текстны кабатлый, мин борчылмаган кебек кыланам. Икебез дә алдашабыз.

Хайван да, билге дә, музыка да юк. Микрофон гына — һәм сез шаяртуның уңышлымы, юкмы икәнен шунда ук аңлый аласыз.