Ганна

Мин махсус тышлыкны күрсәтмим. Башта мин сезгә аның нәрсә турында икәнен әйтермен, аннары, кызыксынучылар өчен, исемен әйтермен.

Кычкырып уку язуга караганда куркынычрак. Ләкин текстның кайда кимчелекле икәнен шунда ук ишетергә мөмкин.

Уртасында кыстыргычлары булган өч әйбер. Һәм мин аларга кире кайтырмынмы, юкмы белмим әле.

Йөзенче биттәге кыстыргыч китапның шунда ук ташлап кителгәнлеген аңлата. Минем өчесе бар — һәм өчесе дә үз вакытын көтә.

Мин кырыйларга язмыйм яки битләрне бөкләмим. Киресенчә, минем бер тартмам бар, һәм һәр кыстыргыч кайдандыр алынган.

Мин өске яктырткычны сүндерәм. Бер лампа янса, бүлмә кечерәя, ә китап якыная.

Мин карандаш белән астына сызам һәм бер елдан соң кире кайтам. Иң кызыклысы - ни өчен астына сызганыңны аңламаганда.

Башка эшләрдән егерме минут алдан. Эштән соң уку беркайчан да булмый диярлек, ләкин һәрвакыт буласы алдыннан.

Өйдә мин савыт-саба юам, ә монда миңа беркем дә кагылмый. Өй эшләре булмаган җирдә уку иң яхшысы.

Тормыштагы иң яхшысы түгел, ләкин мин гел кабатлый торганнары. Болар башка исемлекләр, ә икенчесе намуслырак.