Ганна

Kapak resmini bilerek göstermiyorum. Önce konusunu anlatacağım, sonra da ilgilenenler için başlığını söyleyeceğim.

Sesli okumak yazmaktan daha korkutucu. Ama metnin nerede hatalı olduğunu hemen duyabiliyorsunuz.

Ortalarında bir yerlerde yer imi olan üç şey. Ve onlara geri dönüp dönmeyeceğimi hâlâ bilmiyorum.

Yüzüncü sayfadaki bir ayraç, kitabın tam orada bırakıldığını gösterir. Bende bunlardan üç tane var ve üçü de zamanlarının gelmesini bekliyor.

Sayfa kenarlarına not yazmıyorum veya sayfaları katlamıyorum. Bunun yerine bir kutum var ve her kitap ayracının bir yerden geldiğini biliyorum.

Tavan lambasını kapatıyorum. Tek bir lamba ile oda küçülüyor ve kitap daha da yaklaşıyor.

Bir şeyi kurşun kalemle altını çiziyorum ve bir yıl sonra tekrar bakıyorum. En ilginç olanı ise neden altını çizdiğinizi anlamadığınız zaman oluyor.

Her şeyden yirmi dakika önce. İşten sonra okumak neredeyse hiç olmaz, ama işten önce her zaman olur.

Evde bulaşık yıkıyorum, burada kimse bana dokunmuyor. Ev işi olmayan yerde okumak en iyisi.

Hayattaki en iyiler değiller ama sürekli geri döndüğüm listeler bunlar. Bunlar farklı listeler ve ikincisi daha dürüst.