Алина

Bu iki çekim arasında kırk dakika var ve bu süre zarfında fikrin en başından beri kötü olduğu anlaşılıyor.

Başparmağımı yukarı kaldırmak, "Şimdi her şeyi açıklayacağım" anlamına gelen bir jestimdir. Genellikle de bunun ardından, sorumlusu ben olduğum bir hikaye anlatırım.

Aramak daha kolaydı: dört dakika sonra neden mesaj atmadığımı açıklıyorum. Yürüyüp konuşmayı bitiriyorum—sesli mesaj beni mağazaya kadar takip ediyor ve trafik ışığında duruyor. "Dinledim" ve sessizlik. Bazen yanıt sadece bir gülen yüz oluyor. Yarın mesaj atacağım. Atmayacağım.

Eskiden gündüz çekim yapardım çünkü "daha doğruymuş". Ama akşamları başıma komik şeyler geliyor, bu yüzden artık akşamları çekim yapıyorum.

Hayatımın en önemli konuşmaları, mutfağın ortasında, kaynamak üzere olan bir su ısıtıcısının başında ayakta dururken gerçekleşiyor.

Kapı ile araba arasında bana üç soru sordular. Bir saat sonra geri döndüm.

Evde, "Beş dakikalığına dışarı çıkıyorum" dedim. Kapıdan arabaya kadar - üç soru, iki paket ve tabii ki unuttuğum bir doğum günü. Toplam bir saat.