Никита

Guyyaan xumuraa kaleessa ture. Warri dursanii hojjetan, akkasumas seenaa namoota biroo irraa waa'ee "dursanii" kan baratan jiru. Garuu manaa ba'e: hojiiwwan banaadha, ala jira, halkan ta'eera, kolfaa. "Oo, kun har'aa?"—jechoota sadii Kibxata gara fiigichaatti jijjiiran. Boru haala adda ta'een jalqaba. Sirritti hamma boru jirutti nan jedha.

Kutaan qoosaa dhaabbataa qoosaa keessaa qormaata amanamaa ta'edha: yoo hiriyaan kee qofti kolfe, qoosaan sun lamaan keessaniif kan yaadame ture.

Wanti gaariin ga’umsa lama lama ta’e yeroo lamaan isaanii iyyuu hojii idilee isaanii dagatanii dhugaadhaan haasa’uu jalqabanidha.

Akka addaan hin kutin waliigalle. Gara daqiiqaa afuriif turre-kun immoo, ifatti yoo dubbanne, galmee guddaadha.

Yeroon dafee akkan ciisu waadaa gale hunda bilbilli viidiyoo biraa dhiiba, daqiiqaa afurtama booda kana booda dhimma hin qabu.

Yeroon dafee akkan ciisu waadaa ofiif seenu hunda bilbilli koo viidiyoo biraa na kakaasa. Daqiiqaa afurtama booda, dukkana keessa ciisee, raakoon, kan torban isaa kan koo caalaa hammaate ifatti kolfaa jira.

Yeroo hundumaa asitti kanuma: daandiin, dallaa, fi yaada, "Maaliif kana illee godha?" Kolfa jalqabaa irratti sirriitti darba.

Daqiiqaawwan shanan gaariin agarsiisa tokkoo kanneen hin barreeffamneedha. Sadarkaa lammaffaa irratti fakkeessuun hin danda'amu.

Galmi hamma xiqqaatu sodaachisaa: guddaa keessatti fuula arguu hin dandeessu, garuu asitti nama hin kolfine hunda arguu dandeessa.

Hiriyaa waltajjii koo. Qoosaa kootti kan kolfu isa jalqabaati-kan nama gammachiisu fi nama shakkisiisa.

Achumaan addaan baasna, osoo kutaa sana yaadannuu. Guyyaa tokko booda fuula ofii qofa yaadatta.

Barreeffamicha irra deebi'ee dubbata, akkan hin yaaddofne fakkeessa. Lamaan keenya iyyuu sobaa jirra.

Bineensa, mallattoo, muuziqaa hin jiru. Maaykiroofoonii qofa—qoosaan sun hojjechuu fi dhiisuu isaa battalumatti adda baasuu dandeessa.