Perqué causiguèri una vida sus ròdas

Quand las gents me demandan perqué ai besonh d'un autobús, sorire. Es pas sonque lo transpòrt, es mon ostal, mon burèu, ma libertat. Me desrevelhi, me desrevelhi mon lièch, e puèi decidi ont anar uèi. Pòdi èsser al bòrd de la mar, e dins qualques oras - endacòm dins lo bòsc, amb una vista sus las montanhas. Es un sentiment indescriptible quand cada jorn es un emplaçament novèl, de personas novèlas, d'emocions novèlas. Ma vlog-cam es totjorn prèsta a capturar aqueles moments, e lo flagship-black ajuda a o modificar tot de nuèch, jos las estelas. Me soveni qu'un còp m'èri embarrat dins un vilatge a causa d'una pluèja fòrta. Pensèri, es aquò, la fin del mond. Mas los locals m'ajudèron, me tractèron de tè, me contèron tant d'istòrias! Aquò's pas çò que vos donaràn dins un otèl. Aquò's la vida reala, sens lusor, mas amb fòrça emocions. L'autobús me dona l'escasença non solament de viatjar, mas de viure aquel viatge. E qué vòl dire per tu la vertadièra libertat?