Злата

Alles achter u heeft twee ovens overleefd. Wat het niet overleefd heeft, zult u niet zien – dat is in de vuilnisbak beland.

Je hebt een stukje stof nodig om het eindproduct te kunnen verwijderen zonder het te beschadigen. Dat is een klein detail dat me niet meteen is bijgebracht.

De meest eerlijke serie die ik ooit heb gemaakt. Het laat zien hoe vaak een vorm verandert voordat het de definitieve vorm wordt.

Ik laat ook de defecte exemplaren zien. Een derde belandt in de prullenbak – en dat is een behoorlijk goede maand.

Deze vraag krijg ik elke week. Ik antwoord eerlijk: ik tel de tijd, de klei, de oven en de imperfecties.

Duizend tweehonderd graden en twaalf uur wachten. Je kunt het niet eerder openen, anders barst het in één keer.

Ik teken vormen die zich vervolgens vanzelf vormen. De helft van mijn kopjes is niet van klei gemaakt, maar met een potlood op een werkbank.

Er is geen orde en die zal er ook nooit zijn. Er is maar één regel: gereedschap moet direct worden afgewassen; klei kan niet wachten.

Twee weken werk, en een barst in de bodem. Ik zal uitleggen waarom het mijn schuld is, niet die van het fornuis.

Cirkel, föhn, mascara bij het raam. Tussen de eerste en de laatste foto zit anderhalve week, waarin mijn handen ongeveer drie uur bezig zijn.