Рита

Het moeilijkste aan deze oefening is jezelf toestaan om de emmer neer te zetten. De emmer blijft staan en je armen krijgen eindelijk rust.

Je kunt niet lang met een volledig bedekkende bh rondlopen. Je doet hem erin of je haalt hem eruit – je lichaam heeft geen andere keuze.

Het is een grappig en treffend beeld: angst is wanneer je een volle emmer draagt en bang bent dat je hem omstoot, ook al heeft niemand je gevraagd hem te dragen.

Een lege avond is geen leegte, maar een plek waar je iets kunt neerzetten. Meestal komt er iets goeds terecht.

En ik zal hem niet afmaken. Een onvoltooide lijst is eerlijker: hij laat zien wat belangrijk is en wat er alleen maar voor de show bij staat.

Slapen, een wandeling en één persoon die je op elk moment kunt appen. De rest is bijzaak.

Het was niet de inspanning die me redde, maar de erkenning dat de dag mislukt was. Dat is meestal het moment waarop het begint te slagen.

Omdat ik ergens gelezen heb dat alle succesvolle mensen dit doen. Ik zal je vertellen hoe het afliep.

Ik praat tegen de camera alsof het de persoon is die voor me staat. Anders wordt het een preek, en daar heeft niemand om gevraagd.

Ik zal het je eerlijk vertellen, en niet op de gebruikelijke manier in gesprekken over productiviteit.

Ik schrijf geen samenvatting van de dag, maar drie regels: wat er gebeurde, wat ik voel en wat er nu gaat gebeuren. Meer is niet nodig.

De eerste dertig minuten zijn schermvrij. Niet om te straffen: de hersenen moeten eerst wakker worden voordat er iets in kan.