Ганна

Ik laat de omslag expres niet zien. Eerst vertel ik waar het over gaat, en daarna, voor degenen die geïnteresseerd zijn, geef ik de titel.

Hardop lezen is enger dan schrijven. Maar je hoort meteen waar de tekst fouten bevat.

Drie dingen met bladwijzers ergens in het midden. En ik weet nog steeds niet of ik er ooit nog naar terugkeer.

Een bladwijzer op de honderdste pagina betekent dat het boek daar is weggelegd. Ik heb er drie – en ze wachten alle drie op hun moment.

Ik schrijf niet in de kantlijn en ik vouw de pagina's niet om. In plaats daarvan heb ik een doos, en elke bladwijzer komt ergens vandaan.

Ik doe de plafondlamp uit. Eén lamp en de kamer lijkt kleiner, en het boek komt dichterbij.

Ik onderstreep met potlood en kom er een jaar later op terug. Het interessantste is wanneer je niet begrijpt waarom je het onderstreept hebt.

Twintig minuten voordat ik iets anders doe. Lezen na het werk komt er bijna nooit van, maar ervoor lees ik altijd.

Thuis doe ik de afwas, en hier raakt niemand me aan. Het is het fijnst om te lezen waar geen huishoudelijk werk is.

Niet de beste dingen in het leven, maar wel de dingen waar ik steeds weer naar terugkeer. Dit zijn verschillende lijsten, en de tweede is eerlijker.