Злата

Alles achter dich euverleefde twie ovens. Wat neet euverleefde, zuls se neet zeen - ‘t is in de prullebak gegaange.

Geer heet un sjtuk stof bij de hand nuudig zodet geer ut afgemaakde product kin verwijdere zonder ut te krasse. ‘t Is ‘n klein detail det ich neet metein höb gelierd.

De ierlikste serie die ich oets höb gefilmp. ‘t Toont wieväöl kier ‘n vörm verandert veurtot ‘t de eine weurt.

Ich laot de defecte ouch zien. ‘n Derde geit in ‘t prullebak—en dat is ‘n gans gooje maond.

Ich krieg dit elke week gevraog. Ich antwoord eerlijk: ich tèl de tied, de klei, de oven en de defecte.

Doezend twiehónderd graode en twelf oor wachte. Geer kin ‘t neet eerder openmake – ‘t zal allemaol tegeliekertied barste.

Ich teiken vorme die zich vervolgens vorme. De helf vaan mien bekers begós neet mit klei, mer mit ‘n potlood op ‘n bank.

D’r is gein orde en zal d’r noets zien. D’r is mer ein regel: gereidsjap weurt direk gewasse; klei kin neet wachte.

Twee weke werk, en ‘n scheur in de oonderkant. Ich zal oetlègke boeveur ‘t mien sjöld is, neet vaan de kachel.

Cirkel, droger, mascara langs ut raam. Tusse de ierste en lètste sjete is d’r ‘n week en ‘n haaf, boe-in mien hande zoe’n drei oor bezig zien.