Кирилл

We speule sinds kindertied same. Heer wint nog altied in wedsjtrieje die geduld vereise in plaats vaan reflexe.

De helf vaan de sjieve is al vief jaor neet gesjpeeld. Ich haw ze neet veur de spelle, mer umdat ich mich herinner boe ich ze höb gekoch.

Veertig poginge en gein enkele waor korter es de lètste. Ich kaom de volgende daag door op de ierste - ich höb gewoen in geslaop.

Ich höb in al dees tied niks nuujs gelierd. En ich dink dat ich oeteindelik begriep boeveur ich trökkom.

De slechste meugeleke positie. Dien nek zal de ganse daag pijn veule, mer zoe speelste ‘t bèste.

Nao middernach daalt mien reactie, mer ‘t liek touw te numme. Ich höb ‘t op de opname gecontroleerd—de getalle zien nauwkeuriger es mien geveules.

‘t Doerde drie jaor um d’r op te stoppe mit mich sjuldig te veule. Ich zal dich vertèlle wat is veranderd.

‘n Groeter sjerm maak ‘n spel neet baeter. ‘t Maak ‘n baeter aovend es se neet allein sjpeelt.