Miles Carter

Twaalf kabels woorte veer. De aandere ach waore onderdeile veur apparate die ich neet langer bezit.

Ich höb de lade geopend boe aw gadgets sterve en tèlde èlf. Vaan de elf zien d’r twie nog altied nuttig.

Veer gadgets, allemaol gekoch veur un leve det ich neet leef. De test die ich noe gebruuk: neum de gewoene dinsdag.

Nuie batterij, sjoon ventilatore, tien gigabytes vrij. ‘t Is sneller es twie jaor geleje en kos mich niks.

Aan elke hook gesjpoord, veer sleutels leeg, en sneller es twee jaor geleie. Hei is wat ich höb veranderd.

Laptop, ein lader dee alles deit, un korte kabel en koptelefoon. De res waor gewiech.

Ein kabel nao de monitor. Alles wat op ‘t momint neet wèrk, woent in ‘n lade.

De doos vertèlt uch niks euver ut apparaat. Ich haw ze toch ‘n week, veur ‘t geval dat ‘t trök geit.