Христина

Hulp is um precies te ligke boe ich heen gaon. Iedere keer.

‘t Zit ‘n week laank ope in ‘t midde vaan de kamer, en niemes stèlt d’r get in. Op dees meneer stopt de kat d’r aon te dinke es ‘n val.

Ich höb ‘t pas oetgehaold veurtot ich nao de dokter ging. De kat maakde de enige logische conclusie - en heer had rech.

Mien wekker geit oet um 6:40. De kat steit um 6:38 op en zit rech op mien bórs – gewoen um zeker te zien. Volgende op ‘t schema: zien ontbijt, mien koffie (veer deile ‘t oetziech vaanoet ‘t rame redelik), de trui dee ich zou drage, mer heer is ‘t al genome. Om 8:10 numme we aafsjeid aan de deur. Heer doet of heer neet umgeit, mer heer zuut mich elke keer oet. Wee is heej de baas is in elk geval un open vraog.

‘n Rapbeat op ‘n korte verticale video: de kat vaan de blogger dans op hip-hop

Heer reageert op me opstaon vaan de bank. Alles res is zien improvisatie.

‘n Zwarte lop-eared kat dee neet miauwt. Ich zal uch vertèlle wie ver tot ‘n euvereinkoms zien gekoume zonder wäörd.

‘n Bal, ‘n bal papier, ‘n roej punt, ‘n doos en ‘n veer op ‘n snaor – dat is zien wekelekse entertainmentlies. De duurste vaan dees kos nul hryvnias: de bezörgingsdoos houd ‘m langer vermaak es ‘n gekochte speelgoed. En wat giefste aon dien kat es heer aandach vraog, persies esste gein tied heet?