Alles op ‘t lètste momint

De deadline waor gister. D’r zien lui die ‘t veuraf doen, en lui die ‘t veuraf liere oet de verhaole vaan aandere. Maar ich verleet ‘t hoes: de take zien ope, ich bin boete, ‘t is nach, lachend. "Oh, is dit vandaag?"—drei wäörd die dinsdag in un sprint make. Morge begin ich anders. Ich zeg ut precies zoeväöl keer es d’r ‘n morge is.