Ганна

Ech weisen absichtlech den Cover net. Als éischt soen ech Iech, ëm wat et geet, an dann, fir déi, déi interesséiert sinn, soen ech Iech den Titel.

Haart virliesen ass méi erschreckend wéi schreiwen. Mee een héiert direkt wou den Text fehlerhaft ass.

Dräi Saachen mat Lieszeechen iergendwou an der Mëtt. An ech weess nach ëmmer net, ob ech nach eng Kéier drop zeréckkommen.

E Lieszeechen op der honnertster Säit bedeit, datt d'Buch direkt do opginn gouf. Ech hunn dräi dovunner - an all dräi waarde op hir Zäit.

Ech schreiwen net an de Rand oder falen d'Säiten. Amplaz hunn ech eng Këscht, an all Lieszeechen kënnt iergendwou hier.

Ech maachen d'Luucht uewen aus. Eng Luucht an de Raum gëtt méi kleng, an d'Buch kënnt méi no.

Ech ënnersträichen mat engem Bläistëft a kommen an engem Joer zeréck. Dat Interessantst ass, wann een net versteet, firwat een et ënnerstrach huet.

Zwanzeg Minutte virun allem aneres. Liesen no der Aarbecht geschitt bal ni, awer ëmmer virdrun.

Doheem wäschen ech Geschir, an hei beréiert mech keen. Am beschten ass et ze liesen, wou et keng Hausarbecht gëtt.

Net déi bescht am Liewen, awer déi, op déi ech ëmmer erëm zeréckkommen. Dëst sinn aner Lëschten, an déi zweet ass méi éierlech.