Христина

Hëllef ass et, genee ze léien, wou ech higoen. All Kéier.

Eng Woch laang steet et op an der Mëtt vum Raum, an et gëtt näischt dran. Sou gesäit d'Kaz et net méi als eng Fal.

Ech hunn et eréischt erausgeholl, ier ech beim Dokter gaange sinn. D'Kaz huet déi eenzeg logesch Conclusioun gezunn – an hatt hat Recht.

Mäin Wecker geet um 6:40 Auer. D'Kaz steet um 6:38 Auer op a setzt sech direkt op meng Broscht – just fir sécher ze sinn. Als nächst um Programm: säi Frühstück, mäi Kaffi (mir deelen d'Vue aus dem Fënster gerecht), de Pullover, deen ech eigentlech undoen wollt, mee hien ass scho besat. Um 8:10 Auer soen mir eis bei der Dier verabschiedet. Hie mécht wéi wann et him egal wier, mee hie begleet mech all Kéier eraus. Wien hei iwwerhaapt de Chef ass, ass eng oppe Fro.

E Rap-Beat zu engem kuerze vertikale Video: d'Kaz vum Blogger danzt zu Hip-Hop

Hie reagéiert drop, datt ech vum Sofa opstoen. Alles anescht ass seng Improvisatioun.

Eng schwaarz Kaz mat schlappen Ouere, déi net miaut. Ech erzielen dir, wéi mir eis ouni Wierder eens gi sinn.

E Ball, e Pabeierball, e roude Punkt, eng Këscht an eng Fieder un enger Schnouer – dat ass seng wöchentlech Ënnerhalungslëscht. Déi deierste vun dësen kascht null Griwnaen: d'Liwwerkëscht ënnerhält hien méi laang wéi all kaaft Spillsaach. A wat gitt Dir Ärer Kaz, wann hien Opmierksamkeet verlaangt, genee wann Dir keng Zäit hutt?