Ethan Ward

Un pote significa un lavado, e esa é a verdadeira razón pola que esta receita sobrevive na miña casa.

Ferro fundido, dez anos, auga e só un cepillo. O xabón non o estragaría, pero o hábito manténo aderezado.

Cociñar para a xente que chega cedo é unha habilidade que ninguén ensina. Dálles algo para picar.

Cebola, lata de fabas, lata de tomates, ovo por riba. Vinte minutos, quince deles esperando.

Sen compras, sen plan. O máis antigo entra primeiro; ese é todo o método.

Once anos e o único que collería neste piso nun lume. Todo o demais é substituíble.

Primeiro a tixola quente, despois a comida. A metade da cociña caseira sae mal porque a tixola aínda estaba quentándose.

Fágoo unha vez por semana e nunca estivo nesta fonte. O que haxa na neveira, unha tixola, sen plans.

Cómpre facelo en capas segundo o tempo que tarda. Ese é o truco, e funciona con case calquera cousa.

A única comida que cociño lentamente a propósito. Todo o demais na miña semana leva vinte minutos ou menos.