Полина

De ienige earlike hoeke foar in hûn is fan boarsthichte. Fan boppen fange jo de persoanlikheid fan it húsdier; fan ûnderen fange jo syn karakter.

Dyn plannen waarden troch de hûn ôfsein: sy lei earst del, wat betsjut dat se it kommende oere dwaande is. Tosya nimt my mei út, net oarsom: itselde rûntsje om it park, mar de sinne ûndergean, net de tillefoan yn. Fertrouwen is as se net út dyn earms krûpt, mar kalm bliuwt. Se hat minder nedich as se tinkt: in tún, gers, en in heal oere oan har side.

Ik sette de kom op 'e flier, en doe die se wat dat nimmen har leard hie. Ik laitsje noch altyd.

Se reagearret net op 'e muzyk, mar op it feit dat ik begjin te bewegen. Strikt nommen is sy net dejinge dy't dûnset.

In hûn statysk sjitte is sinleas: se posearje net, se besteane. It skot komt altyd út by de earste stap.

Se is hielendal net bang foar minsken. Se is bang foar de stofzuiger, de föhn en ien bepaalde stofsek.

Se dûnset net op 'e muzyk, mar op it feit dat ik oerein kaam. Om earlik te wêzen, sy is hjir net de choreograaf.