Royndir hava størri týdning enn álit .

Vísindin er tann keðiligi parturin: sama máting, endurtøka til hon gerst greið. At hyggja er longu ein roynd: ein stjørnukikara avdúkar ljós, sum er túsundtals ár gamalt. Fyrst kemur stýring, síðani gleði: ger tað sama uttan evni. Spyr "hvussu varð hetta mált?"—ein spurningur burturbeinir tey flestu av teimum stóru tíðindunum.