Morgun við kettuni um tíman

Vekjarin hjá mær ringir klokkan 6:40. Kettan reisist klokkan 6:38 og situr beint á bringuni á mær – bara fyri at vera vísur. Næst á skránni: morgunmaturin hjá honum, kaffið hjá mær (vit deila útsýnið úr vindeyganum rættiliga), troyggjuna eg skuldi vera í, men hann er longu tikin. Klokkan 8:10 siga vit farvæl við dyrnar. Hann ger sum um, at hann ikki leggur í, men hann sær meg út hvørja ferð. Hvør er stjóri her allíkavæl er ein opin spurningur.