Злата

هر چیزی که پشت سرتان بود از دو کوره جان سالم به در برد. آنچه که جان سالم به در نبرد، نخواهید دید - به سطل زباله رفت.

شما به یک تکه پارچه دم دست نیاز دارید تا بتوانید محصول نهایی را بدون خراشیدن جدا کنید. این یک نکته‌ی ریز است که من همان موقع یاد نگرفتم.

صادقانه‌ترین مجموعه عکسی که تا حالا گرفتم. نشون می‌ده که یه فرم چند بار تغییر می‌کنه تا به فرم درستش تبدیل بشه.

من دارم اونایی که خرابن رو هم نشون میدم. یه سومشون میرن سطل زباله—و این ماه خیلی خوبیه.

هر هفته این سوال از من پرسیده می‌شود. من صادقانه جواب می‌دهم: من زمان، خاک رس، تنور و نقص‌ها را می‌شمارم.

هزار و دویست درجه و دوازده ساعت انتظار. نمی‌توانی زودتر بازش کنی - یک دفعه می‌شکند.

من شکل‌هایی می‌کشم که بعد خودشان قالب می‌گیرند. نیمی از فنجان‌هایم را نه با گِل، بلکه با یک مداد روی نیمکت شروع کردم.

هیچ نظمی وجود ندارد و هرگز هم وجود نخواهد داشت. فقط یک قانون وجود دارد: ابزارها فوراً شسته می‌شوند؛ خاک رس نمی‌تواند صبر کند.

دو هفته کار، و یه ترک تو کف. توضیح میدم که چرا تقصیر منه، نه اجاق گاز.

ریمل، سشوار، ریمل کنار پنجره. بین اولین و آخرین شات، یک هفته و نیم فاصله است که از این مدت، دست‌هایم حدود سه ساعت مشغول هستند.