Ганна

عمداً جلد را نشان نمی‌دهم. اول به شما می‌گویم که موضوع چیست، و بعد، برای کسانی که علاقه‌مند هستند، عنوان را به شما می‌گویم.

خواندن با صدای بلند ترسناک‌تر از نوشتن است. اما می‌توانید فوراً متوجه شوید که متن کجا نقص دارد.

سه تا چیز که یه جایی بینشون بوکمارک داره. و من هنوز نمی‌دونم که دوباره بهشون برمی‌گردم یا نه.

یک نشانه‌گذاری در صفحه صدم به این معنی است که کتاب همانجا رها شده است. من سه تا از آنها را دارم - و هر سه منتظر زمان خود هستند.

من در حاشیه چیزی نمی‌نویسم و صفحات را تا نمی‌زنم. در عوض، یک جعبه دارم و هر نشانک از جایی می‌آید.

چراغ بالای سرم را خاموش می‌کنم. با یک لامپ، اتاق کوچک‌تر می‌شود و کتاب نزدیک‌تر.

با مداد زیرش خط می‌کشم و یک سال بعد برمی‌گردم. جالب‌ترین چیز وقتی است که نمی‌فهمی چرا زیرش خط کشیده‌ای.

بیست دقیقه قبل از هر چیز دیگری. مطالعه بعد از کار تقریباً هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افتد، اما قبل از آن همیشه اتفاق می‌افتد.

در خانه ظرف می‌شورم و اینجا کسی به من دست نمی‌زند. بهتر است جایی که کار خانه نیست، مطالعه کنم.

بهترین‌های زندگی نیستند، اما آنهایی هستند که مدام به آنها برمی‌گردم. اینها لیست‌های متفاوتی هستند و دومی صادقانه‌تر است.