Алина

بین این دو برداشت، چهل دقیقه فاصله است و یک لحظه متوجه می‌شویم که ایده از همان ابتدا بد بوده است.

علامت شست به بالا، علامت «الان همه چیز را توضیح می‌دهم» من است. معمولاً بعد از آن داستانی که مقصرش من هستم، مطرح می‌شود.

تماس گرفتن آسان‌تر بود: بعد از چهار دقیقه، توضیح دادم که چرا پیامک نداده‌ام. راه می‌روم و مکالمه را تمام می‌کنم - پیغام‌گیر تا فروشگاه دنبالم می‌آید و پشت چراغ قرمز می‌ایستد. "گوش دادم" و سکوت. گاهی اوقات پاسخ فقط یک شکلک خندان است. فردا پیامک می‌دهم. نمی‌دهم.

من قبلاً در طول روز عکاسی می‌کردم چون «این‌طوری درست‌تره.» اما اتفاقات خنده‌داری عصرها برایم می‌افتد، برای همین حالا عصرها عکاسی می‌کنم.

تمام مکالمات مهم زندگی من در حالی اتفاق می‌افتد که وسط آشپزخانه ایستاده‌ام، در حالی که کتری‌ام در حال جوش آمدن است.

بین در و ماشین، سه سوال از من پرسیدند. یک ساعت بعد برگشتم.

در خانه گفتم: پنج دقیقه بیرون می روم. از در تا ماشین - سه سوال، دو بسته و یک تولد که البته آن را فراموش کردم. جمعاً: یک ساعت.