Γιατί επέλεξα μια ζωή πάνω σε ρόδες

Όταν με ρωτούν γιατί χρειάζομαι λεωφορείο, απλώς χαμογελάω. Δεν είναι απλώς η μεταφορά, είναι το σπίτι μου, το γραφείο μου, η ελευθερία μου. Ξυπνάω, στρώνω το κρεβάτι μου και μετά αποφασίζω πού θα πάω σήμερα. Μπορώ να είμαι δίπλα στη θάλασσα, και σε λίγες ώρες - κάπου στο δάσος, με θέα τα βουνά. Είναι ένα απερίγραπτο συναίσθημα όταν κάθε μέρα είναι μια νέα τοποθεσία, νέοι άνθρωποι, νέα συναισθήματα. Η βιντεοκάμερά μου είναι πάντα έτοιμη να απαθανατίσει αυτές τις στιγμές, και η μαύρη ναυαρχίδα βοηθάει στο μοντάζ όλων τη νύχτα, κάτω από τα αστέρια. Θυμάμαι κάποτε που κόλλησα σε ένα χωριό λόγω μιας νεροποντής. Σκέφτηκα, αυτό ήταν, το τέλος του κόσμου. Αλλά οι ντόπιοι με βοήθησαν, με κέρασαν τσάι, μου είπαν τόσες πολλές ιστορίες! Αυτό δεν είναι αυτό που θα σου δώσουν σε ένα ξενοδοχείο. Αυτή είναι η πραγματική ζωή, χωρίς χλιδές, αλλά με πολλά συναισθήματα. Το λεωφορείο μου δίνει την ευκαιρία όχι μόνο να ταξιδέψω, αλλά να ζήσω αυτό το ταξίδι. Και τι σημαίνει για εσάς η αληθινή ελευθερία;