Клио

Чупнӑ чух юмах каласа пама та ҫӑмӑлтарах: утнӑ чух итлекенӗн датӑсемпе кичемленме вӑхӑт ҫук.

До книг всё писали на свитках, и читать их можно было только двумя руками. Оглавления не было — только память.

Их закручивали по часовой стрелке ради обороны: защитнику сверху удобно бить правой рукой, нападающему снизу — нет.

Ҫав башньӑсене илемлӗхшӗн мар, ҫаврашка тунӑ: ҫавра стена ҫӑмӑллӑнах ҫӗмӗрме пултаракан кӗтес ҫук.

Австрали кивӗ глобуссем ҫинче те ҫук, ӑҫта пулмалла, ҫавӑнта «сахал пӗлекен ҫӗршыв» тесе ҫырнӑ. Ҫакӑнтан тӳрӗреххи пулма пултараймасть.