Iris

An taol diwezhañ a zo bepred didalvoud. Simpl eo ar reolenn : kerkent ha ma vo astennet ho dorn evit "e reizhañ un tamm hepken", eo poent gwalc'hiñ ho broustoù.

Tri broust evit pep tra. N'eus ket ezhomm muioc'h : ur strollad ugent a vez prenet evit daleañ ar startijenn.

Ne labouran nemet e-pad an deiz diouzh ar prenestr. Gourvezet eo al lamp : dindanañ, ar melen a seblant tomm, met war an daol eo lous.

Ne grogan ket gant ar skeudenn. Dont a ra al lec'h teñvalañ da gentañ — ac'hane e c'haller gwelet pegen kalz a sklêrijenn a chom.

En dourlivadur eo pouezusoc'h an dour eget al liv. Dour koumoul hag an hanter eus al livioù a zeu da vezañ gris, pegen kalet e vefe.

Livañ a ran diwar bleunioù bev, ha n'eo ket diwar luc'hskeudennoù. Al luc'hskeudenn he deus divizet dija din pelec'h emañ ar gouloù, met diouzh ar vuhez, c'hwi a ziviz.

Pazenn onestañ al labour. Amañ e weler c'hoazh pelec'h em eus cheñchet soñj, met ne gavoc'h ket an dra-se el livadur echu.