Catalina Reyes

Cuatro fotogramas que nadie ve: así empieza cada vídeo, antes de que el señor decida colaborar. 🎬

প্ৰতিখন বিয়াতে ঠিক সেই মুহূৰ্তটো থাকে: জেকেটটো খুলি যায় আৰু অৱশেষত সন্ধিয়াটো আৰম্ভ হয়।

গীতটো ইমান দীঘল হ’ব বুলি কোনেও তেওঁলোকক কোৱা নাছিল। দুমিনিটৰ ভিতৰত আপুনি দেখিব পাৰে যে তেওঁলোকে প্ৰদৰ্শন কৰাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰকৃততে ইজনে সিজনৰ লগত কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

প্ৰশ্ন মই দম্পতীক সুধি থাকোঁ: আপুনি ইজনে সিজনৰ বাবে কি কৰে যাৰ বাবে আপোনাক এবাৰো ধন্যবাদ দিয়া হোৱা নাই? উত্তৰবোৰ সদায় সৰু।

এখন তথ্যচিত্ৰৰ বিষয়ে আমাৰ দুয়োৰে কোনোৱেই শেষ কৰা নাছিল। আমি এই কামটো ৰাস্তাত, জোৰেৰে কৰো, আৰু এই চহৰৰ কোনেও লক্ষ্য নকৰে।

আমি সাধাৰণ দিনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ কৰিলোঁ কাৰণ ডাঙৰবোৰত ইতিমধ্যে ফটোগ্ৰাফাৰ আছে। এইটো এটা মঙলবাৰ।

এই অংশটো কোনেও সংগঠিত নকৰে। এটা গীত, আৰু অচিনাকি মানুহৰ এটা কোঠা প্ৰায় আঠ ছেকেণ্ডতে আঙঠিলৈ পৰিণত হয়।

এঘাৰ বাজিলে, আৰু নাচিব নোৱাৰা মানুহজন এঘণ্টা ধৰি মজিয়াত বহি আছে। মোৰ হাতত ৰচিদ আছে।

তেওঁৱেই আমাৰ দেৰি হৈছে নে নাই পৰীক্ষা কৰে। মইয়েই কৈছো আমি নহয়। আমাৰ দুয়োৰে কোনোৱেই কেতিয়াও সঠিক নহয়।

মই সাধাৰণতে ডিলিট কৰা ফ্ৰেমবোৰ ৰাখোঁ। পোজ দিয়াজন কেতিয়াও তেওঁৰ দৰে শব্দ হোৱাজন নহয়।

এখন ফটোত মান্তি হ’ল আৰু তাৰ পিছত চল্লিশ মিনিট কথা পাতিলে। কথা আৰম্ভ হোৱাৰ আগৰ এইটোৱেই।

দুজন মানুহ, এটা কেমেৰা, কোনো চিত্ৰনাট্য নাই। দহ চেকেণ্ডৰ পিছত আমি ক’ত খাম সেই লৈ তৰ্ক কৰি আছিলো, আৰু সেয়াও আমি।

ষ্টুডিঅ’ৰ ফটোবোৰ তেওঁ ঘৃণা কৰে। মই কলো পাঁচ মিনিট সময় লাগিব। চল্লিশটা সময় লাগিল আৰু এইটো আছিল তৃতীয় ফ্ৰেম।