Ни өчен мин тәгәрмәчләрдәге тормышны сайладым

Кешеләр миннән ни өчен автобус кирәк дип сорасалар, мин елмаям гына. Бу транспорт кына түгел, бу минем өем, офисым, ирегем. Мин уянам, караватымны салам, аннары бүген кая барырга икәнен хәл итәм. Мин диңгез буенда була алам, берничә сәгатьтән соң - урманда кайдадыр, таулар күренеше белән. Һәр көн яңа урын, яңа кешеләр, яңа хисләр булганда, бу әйтеп бетергесез хис. Минем влог-камера һәрвакыт бу мизгелләрне төшерергә әзер, ә кара төстәге флагман төнлә, йолдызлар астында барысын да үзгәртергә ярдәм итә. Бервакыт яңгыр аркасында авылда калганымны хәтерлим. Мин уйладым, дөнья бетте. Ләкин җирле халык миңа булышты, чәй белән сыйлады, бик күп хикәяләр сөйләде! Кунакханәдә сезгә моны бирмәячәкләр. Бу чын тормыш, ялтыравыксыз, ләкин күп хисләр белән. Автобус миңа сәяхәт итәргә генә түгел, ә бу сәяхәтне кичерергә мөмкинлек бирә. Ә чын ирек сезнең өчен нәрсә аңлата?