Wiezoe koos ich veur un leve op wiele

Es lui mich vraoge boeveur ich un bus nuudig höb, glimlach ich gewoen. ‘t Is neet allein transport, ‘t is mien hoes, mien kantoor, mien vrijheid. Ich weur wakker, maak mien bed op en beslis daonao boe ich vandaag heen geit. Ich kin langs de zee zien, en euver ‘n paar oor - ergens in ‘t bos, mit ‘n uitzicht op de berg. ‘t Is ‘n onbesjriefelik geveul es elke daag ‘n nuie locatie is, nuie lui, nuie emoties. Mien vlog-cam is altied klaor um dees mominte vast te lègke, en ‘t vlagsjip-zwart help ‘t alles ’s nachs, oonder de sterre, te bewerke. Ich kin mich nog herinnere dat ich eins in un dörp vast raakde vanwege un stormrege. Ich dach, dat is ‘t, ‘t ind vaan de wereld. Maar de plaatselijke heelpe mich, trakteerde mich op thee, vertèlde mich zoeväöl verhaole! Dit is neet wat ze uch in un hotel zulle geve. Dit is ‘t echte leve, zoonder glans, mer mit väöl emoties. De bus gief mich de kans neet allein um te reize, mer ouch um deze reis te leve. En wat beteikent echte vrijheid veur dich?